Hoewel Jim Collier ook stadsgezichten, zeilschepen en fantasieonderwerpen schilderd, ligt zijn ware hartstocht bij het portretschilderen. Hij gelooft dat de kern van het portretschilderen ligt in de ware gelijkenis. Daarom gaat veel denkwerk vooraf aan het bereiken van de gelijkenis en het resultaat is geen snelle studie. Aanzienlijke aandacht wordt besteed aan de compositie, die misschien eenvoudig en ongedwongen lijkt, maar in werkelijk het resultaat is van een zorgvuldige opbouw. De uitstraling van het portret getuigt van dit evenwicht tussen beeld en compositie.

Jim werkt naar de directe waarneming en van foto’s die hijzelf van de geportretteerde maakt. Hij omringt zichzelf met beelden van zijn onderwerp. Gedurende de uitvoering van het portret wordt zijn atelier een overweldigend eerbetoon aan zijn onderwerp met tot in iedere hoek grote foto’s.