MIJN SCHILDERSTIJL IS IMPRESSIONISTISCH en mijn voorkeur gaat uit naar schilderen naar het leven. Omdat dit vaak problematisch is, en niet alleen omdat ik in Frankrijk woon en werk, werk ik steeds vaker aan de hand van foto's. Die foto's maak ik zelf. Het zijn ook een ander soort foto's dan een fotograaf maakt. Ik maak een serie foto's in daglicht in de eigen omgeving en mogelijk schetsen die ik gebruik als referentie voor het portret. Het is van groot belang dat ik de te portretteren persoon in levenden lijve ontmoet en spreek om hem/haar zo goed mogelijk te leren kennen, zodat ik hem/haar ook weer herken tijdens het schilderen: de typische karaktertrekjes, de houding, de uitstraling. Niettemin komt het niet zelden voor dat er gevraagd wordt een portret te schilderen van iemand die helaas overleden is. In dat geval vraag ik om zoveel mogelijk recente foto's in allerlei situaties en indien mogelijk ook videobeelden, ook weer om de persoon in kwestie zo goed mogelijk te leren kennen. Ik heb recentelijk een portret geschilderd van iemand louter aan de hand van een videofilmpje van enkele minuten. Het was het enig bruikbare materiaal (de geleverde foto's waren van slechte kwaliteit) maar heel karakteristiek voor die persoon. Het is dus heel goed mogelijk om van bestaand materiaal te werken afhankelijk van de kwaliteit en kwantiteit. Bij het portretteren van kinderen, met name erg jonge kinderen, is het bijna niet te doen om ze naar het leven te schilderen. Daarbij komt dat kinderen nog niet getekend zijn door het leven. Veel foto's maken is daarom noodzakelijk en voldoende tijd besteden met het kind, zoals observeren, praten en spelen, en eventueel snelle schetsen maken.